Şiirciler Tayfası

<<Önceki Sayfa |/|Sonraki Sayfa>>

Yeni

Sabahın sessizliği ile yüzleşirken tenim,farklı bir coğrafyanın kokusunu almakla meşguldüm.Sanki bir sessizliği arar gibiydim.Bir çok defa lanetlerini duydum bu şehrin.Kabuslara sahne olan bol kalabalık bir izleyici kitlesi varmış.Yani öyle duymuştum çocukluğumda.Sanmazdım bir gün bu şehirde yaşamak isteyeceğimi.İstanbul derlermiş bu şehre.Ne şarkılar yazılmış adına,ne efsaneler türetilmiş peşinde bu sır deryasının.

            Kendimi burada düşünmek bile bir hayal gibi benim için.Çok defa yanlışlıklar yaptım.Karakterimin bana yüklediklerinden fazlasını oynadım hayat sahnesinde.Oldum olası sevmem zoraki kibarları.Tıpkı Moliere’nin gülünç kibarları gibi olmaya çalıştım.Belki fazla da bir şey yapamazdım.Amacım asla kaçmak değildi.Bir sığınak misali kabuğundan yer istedim bu şehirden.Zaman gösterecek bu şehrin benden ne kadar hazzettiğini.Bir süre rahata ihtiyacım olacak.Aslında bu bir süreden ben de emin değilim.Sadece benden biraz uzak durmanı istiyorum hayat,cidden başka bir şey istemiyorum.

            Yağmurlu bir gün bugün.Hava kendisinden başkasını istemezmiş gibi dağınık nefesini etrafa yaymış.Soluk alması bile zorlaşıyor düşlerimin bu havada.Ellerim paltomun cebinde meleklerimi bekliyorum yanı başımda.Bana yardımcı olsunlar diye.Çıt çıkmıyor onlardan da.Dedim ya hava soğuk,melekler bile işe çıkmıyorlar bu havada.

            Uzun askılı bir çanta var omuzlarımda asılı.İçinde üç beş parça eşyam ve ben.Boğaz kokusunu içime çekerken,sabahın aydınlığa karışan sesi beni biraz ürkütüyor.Şuana kadar hiç yalnız başıma yolculuk etmemiştim.Hep bir yol arkadaşım olmuştur.Ama bugün yalnızım.Soğuğun ürpertisi karnıma vurmaya başlarken,düşüncelerimi bir süre beynime hapsediyorum ve yol almaya devam ediyorum.Aslında yol bilmem iz bilmem buralarda.Saçma bir maceranın içinde miyim,yoksa doğru yola az mı kaldı emin değilim.Hissettiğim gibi gidiyorum o kadar.Yol üstünde yüzü benekli bir simitçiden simit alıyorum.Susamların kızarmış kokusu iştahımı açmaya yetti.Fakat simitçinin yüzündeki derbeder ifade beni korkuttu.O kadar ürkek yaşadım ki hayatımı ki hala yaşıyorum.Zor zaptediyorum hayallerimdeki benekleri.Birer birer kaybettiriyorlar sanki düşüncemdeki izleri,kıvılcımları simitçi donuk bir ifadeyle suratıma bakıyor.

31/7/2008 | Kategori: Yuksek Topuklu Oykuler | Yorum ( 0 ) Yorum yaz! Kalici Baglanti

<<Önceki Sayfa |/|Sonraki Sayfa>>

Yorum yaz! : Arkadasina Gönder!
0yorum yazilmistir